Κατηγορίες

Ευρετήριο Εκδοτών - Κατασκευαστών

Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό Δελτίο
Παρακαλώ εισάγετε το e-mail σας:


Bestsellers
 




SSL
SSL


TOP 100 BEST GREEK SITES






Παρουσίαση – κριτικές του βιβλίου «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» -25/04/2015

Δείτε όλες τις παρουσιάσεις-κριτικές βιβλίων

Παρουσίαση – κριτικές του βιβλίου «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου»

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Άμα στάξεις μια σταγόνα λάδι σε κρύο νερό, θα επιπλεύσει ολόσωστη. Όμως, αν στάξεις άλλη σε νερό που κοχλάζει, θα μοιραστεί σε δεκάδες μικρότερες. Τούτη ήταν κι η διαφορά της Θάλειας με τον Άνδη. Μέσα σε γυάλα περιοριζόταν ο κόσμος της, στους χίλιους ανέμους χόρευε εκείνου.
Ο έρωτας του Άνδη και της Θάλειας ξεκινά από την παιδική ηλικία. Στην πολυτάραχη πορεία του μπλέκονται μια νεκροκεφαλή-μυστήριο, ο αυταρχικός πατέρας κι η υποταγμένη μάνα, πόρνες, αντιεξουσιαστές, ιδεολόγοι κι ανθρώπινα αγρίμια, η μέγγενη της οικογένειας και του κοινωνικού περίγυρου, η ζωή στον απόμακρο οικισμό, στην επαρχιακή πόλη και στην Αθήνα, παρακμιακές καταστάσεις, δραματικές στιγμές, ερωτισμός κι αισθησιασμός, οι συνέπειες του Εμφυλίου ως πραγματικότητα και αλληγορία, διλήμματα που υπερβαίνουν τις αντοχές των ηρώων, η πάλη συναισθήματος-λογικής, οι διαδρομές της αλήθειας και η δύναμη της αγάπης.
Η εκρηκτική αφήγηση, η ευρηματική πλοκή, ο έντονος σαρκασμός, το χιούμορ, οι αναπάντεχες ανατροπές, ο στοχασμός και η σαγηνευτική γλώσσα κτίζουν ένα μυθιστόρημα-ωκεανό, του γλυκασμού και της αρμύρας, της σιωπής και της μελωδίας, των παθών και των παθημάτων.
Ένα μυθιστόρημα που γεμίζει φως και ψυχική ανάταση τον αναγνώστη.

 

Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Ο Γιάννης Καλπούζος γεννήθηκε στο χωριό Μελάτες της Άρτας το 1960. Από το 1982 ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το 2000 από τις εκδόσεις "Ελληνικά Γράμματα" εκδόθηκε η ποιητική συλλογή "Το νερό των ονείρων" και το μυθιστόρημα του "Μεθυσμένος δρόμος". Το 2002 από τις εκδόσεις "Κέδρος" εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του "Μόνο να τους άγγιζα". Το 2005 από τις εκδόσεις "Άγκυρα", εκδόθηκε το μυθιστόρημά του "Παντομίμα Φαντασμάτων". Από τις εκδόσεις "Ίκαρος" εκδόθηκαν οι ποιητικές συλλογές του "Το παραμιλητό των σκοτεινών Θεών" (2006) και "Έρωτας νυν και αεί" (2007). Με τη δεύτερη συλλογή ήταν υποψήφιος στη "μικρή λίστα" για το κρατικό βραβείο ποίησης 2008. Ακόμη, από το 1995 έχει υπογράψει τους στίχους 67 τραγουδιών μεταξύ των οποίων τα: "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου" που ερμήνευσε η Γλυκερία, "Δέκα μάγισσες" με τον Γιάννη Σαββιδάκη, "Τι μου 'χει λείψει" με την Ελένη Πέτα, "Γιατί πολύ σ' αγάπησα" με τον Ορφέα Περίδη κ.ά. καθώς και 18 στίχους για το παιδικό θεατρικό "Τρυφεράκανθος". Στα μέσα Νοεμβρίου 2008 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο" το ιστορικό μυθιστόρημά του με τίτλο "Ιμαρέτ" και υπότιτλο "Στη σκιά του ρολογιού", που κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών του ΕΚΕΒΙ το 2009. Το "Ιμαρέτ" μεταφράζεται στα τουρκικά και στα ιταλικά, ενώ κυκλοφορεί και σε audio book. Το Μάιο του 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο" το ιστορικό μυθιστόρημά του με τίτλο "Άγιοι και δαίμονες" και υπότιτλο "Εις ταν Πόλιν".

 

Κριτικές για το βιβλίο

1.  Μόλις τελείωσα το καινούργιο βιβλίο του αγαπημένου συγγραφέα Γ. Καλπούζου «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» και πραγματικά γι’ άλλη μια φορά με εντυπωσίασε η περίτεχνη και πολύμορφη γραφή του, η πλοκή αλλά και τα νοήματα που κρύβονταν εντέχνως κάτω από τις λέξεις. Πρωτότυπο και διαφορετικό από τα προηγούμενά του, εξίσου όμως σαγηνευτικό και ενδιαφέρον! Θα έλεγα επιπροσθέτως πως πρόκειται για ένα ευφυές βιβλίο μιας και μέσα από τον έρωτα της Θάλειας και του Άνδη ο συγγραφέας μας επισημαίνει την σχέση της Ιστορίας και των ανθρώπων της και πώς αυτή επηρεάζει τις ζωές όχι μόνο αυτών που την έζησαν στον παρόντα χρόνο αλλά και των ακόλουθων γενεών.

Ο Άνδης πνεύμα ελεύθερο, ζωηρός και σκανταλιάρης ερωτεύεται την κλειστή, τρομοκρατημένη και μελαγχολική Θάλεια στην Άρτα της δεκαετίας του ‘70. Ο αυστηρός πατέρας της, η καταπιεσμένη μάνα της και οι ιστορίες του παρελθόντος εμποδίζουν την γνωστοποίηση του έρωτά τους, που όλο και μεγαλώνει με το πέρασμα των χρόνων, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Οι απειλές της Αυγούλας, της μητέρας της Θάλειας οδηγούν το ζευγάρι σε δρόμους παράλληλους...... Αθήνα, δικαστικό σώμα, καριέρα, ενδοοικογενειακή βία και εκφοβισμοί ο κόσμο της……. Αθήνα, Εξάρχια, αντιεξουσιαστές, ερωμένες, βιοπάλη και εσωτερική αναζήτηση ο κόσμος του…. Μετά από έξι χρόνια χωρισμού και έχοντας στα χέρια τους μια νεκροκεφαλή λύνουν το μυστήριο που φέρει αυτή και ανακαλύπτουν την ιστορία της, η οποία συνδέεται με την ιστορία των οικογενειών τους καθώς και της Ελλάδας του Εμφυλίου, επιτρέποντάς τους εν τέλει να ζήσουν τον έρωτά τους απαλλαγμένοι από τα μυστήρια του 'χθες... Όπως η Ελλάδα έτσι και εκείνοι κοιτούν -πρέπει να κοιτούν!- το μέλλον τους, όχι απαγκιστρωμένοι από το παρελθόν σίγουρα όμως απαλλαγμένοι από τα φαντάσματα του προκειμένου να ευτυχήσουν-ευημερήσουν.....!

Με το «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» γέλασα με τις φάρσες του Άνδη και το χιούμορ του, συγκινήθηκα με την ιστορία του Ερμεία, ταξίδεψα με τον λυρισμό που εξέφραζαν οι ήρωες την αγάπη τους και περπάτησα στην Ιστορία της Ελλάδας από τον Εμφύλιο έως την Μεταπολίτευση. Ένα όμορφο, ιστορικό ερωτικό βιβλίο με αστυνομικά στοιχεία που σε κερδίζει ήδη από τις πρώτες του σελίδες. Ο παραλληλισμός των ηρώων με τις παρατάξεις και τα ιστορικά στοιχεία στο κλείσιμο του βιβλίου με εντυπωσίασε! Διαβάστε το!

Εύχομαι να είναι ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ!!

Βιβλιοαναφορές-Δήμητρα Κωλέτη - 14 Απριλίου 2014- kalpuzos.blogspot.gr

 

2. Ο Γιάννης Καλπούζος είναι πολυγραφότατος κι εγώ είχα τη χαρά, εκτός από το στιχουργικό του έργο, να είμαι θαυμάστρια και του λογοτεχνικού του. Ιδιαιτέρως το βραβευμένο του "Ιμαρέτ: Στη σκιά του ρολογιού " έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.

Το καινούριο του βιβλίο "Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου" τοποθετείται χρονικά την εποχή του εμφυλίου, μέχρι τη δεκαετία του '90. Μας μεταφέρει στην επαρχία, όπου ανάμεσα στα ανέμελα παιδικά παιχνίδια και τις σκανταλιές, ανθίζει ο έρωτας του Άνδη και της Θάλειας.

Αργότερα μεταφερόμαστε στην Αθήνα, όπου οι δύο νέοι καλούνται να υπερασπιστούν αυτόν τον έρωτα. Ίσως εάν ήταν ένα άλλο βιβλίο, εάν είχε γραφτεί από έναν άλλον συγγραφέα, εάν είχε μία άλλη "γλώσσα" να μπορούσα να πω πως όντως, είναι η ιστορία του Άνδη και της Θάλειας. Όμως όχι, δεν είναι έτσι. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τις ζωές τους για να μας περιγράψει άλλα γεγονότα, αλλά, κυρίως να μας δώσει την ευκαιρία να αναρωτηθούμε για τις αιτίες που οδηγήθηκαν οι ήρωες του σε συγκεκριμένες κινήσεις, κάποιες από τις οποίες, κατά την προσωπική μου εκτίμηση, έχουν συμβολικό χαρακτήρα.

Ο Καλπούζος έχει γράψει ένα βιβλίο για την Ιστορία της Ελλάδας και πώς αυτή πληγώνει τους ανθρώπους και αφήνει τα «σημάδια» της στην ψυχή τους. Μέσα από το λογοτεχνικό ταξίδι που κάνουμε, διαπιστώνουμε πώς «σημαδεύεται» και η δική μας ψυχή, μα πάνω από όλα πώς σκεφτόμαστε. Παίρνοντας ως δεδομένο, πως ένα συγγραφικό έργο είναι ένα πολιτισμικό συγκείμενο, τότε το συγκεκριμένο έργο, φανερώνει τη νοηματοδότηση πολλών ταυτοτήτων, της εκάστοτε ιστορικής περιόδου.

Γιατί το "Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου" δεν είναι ένα απλό βιβλίο. Είναι ένα λογοτεχνικό αριστούργημα, το οποίο θα μπορούσε άνετα να χρησιμεύσει και ως ιστορικό σύγγραμμα. Ένα βιβλίο σκληρό και ειλικρινές, απογυμνωμένο από τους συντηρητισμούς -που συνηθίζονται στις μέρες μας- στη γλώσσα, το ύφος ή την ίδια τη μυθοπλασία. Θα μπορούσε να μην έχει αρχή, μέση, τέλος. Να μην έχει πλοκή, ήρωες, ή πληροφορίες. Και πάλι θα θέλαμε να το διαβάσουμε -θα έπρεπε να το διαβάσουμε- για τον αριστουργηματικό τρόπο με τον οποίο ο συγγραφέας χειρίζεται τη γλώσσα.

Ο Γιάννης Καλπούζος γράφει με λυρισμό και νοσταλγία. Είναι ένας εξαιρετικός τεχνίτης της γλώσσας, αλλά και μια πένα γεμάτη τόλμη και συναίσθημα.

Εντούτοις εκτός από όλα τα άλλα, διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο, κερδίζουμε ένα πλήθος συναισθημάτων, τα οποία γεμίζουν την καρδιά μας και μετά τη σπάνε σε μικρά κομματάκια. Όταν τα κομματάκια ενωθούν πάλι, δεν είσαι ξανά ο ίδιος. Μόνο ένα μοναδικό έργο και ένας σπουδαίος δημιουργός, έχουν την ικανότητα να προκαλέσουν κάτι τέτοιο.

Μαρία Μπακάρα – artsandthecity.gr

 

3. Ποια γυναίκα δεν θα ήθελε να το ακούσει αυτό από έναν άντρα; Πόσο δύσκολα όμως το λέει κάτι τέτοιο και -κυρίως- το εννοεί ένας άντρας;
Εδώ σε ολόκληρο βιβλίο, ο Άνδης το είπε στην τελευταία πρόταση!
Με τις πράξεις του βέβαια, το έδειξε στη Θάλεια, κι αν πέρασαν τη δική τους Οδύσσεια προκειμένου να καταφέρουν να αποδεχτούν πράγματα και καταστάσεις, ήταν φανερό πως η αγάπη τους ήταν τόσο δυνατή και αλώβητη από οποιονδήποτε εχθρό.
Όμως ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να δείχνει την αγάπη του, να αποδεικνύει με τις πράξεις του το μέγεθός της. Οι περισσότερες γυναίκες προσποιούμενες μια ολόκληρη ζωή πως υποτάσσονται στον άντρα – αφέντη, στον πατέρα – αφέντη, στο νταβατζή – αφέντη. Άλλες αποδεχόμενες το γεγονός πως στη ζωή άλλα πράγματα είναι πιο σημαντικά ακόμα κι από το χρήμα, την καλοπέραση, τη ματαιότητα των πάντων, αφού όμως πρώτα έχουν κορεστεί από όλα αυτά.
Υπάρχουν όμως κι αυτοί που κάνουν -έστω κι αργά- την επανάστασή τους, που αποφασίζουν να σηκώσουν το κεφάλι.
Και όλα αυτά με φόντο το τόσο γνώριμο παρελθόν, τα λάθη ενός λαού που συνεχίζει και θα συνεχίσει να πληρώνει τα σφάλματα των προγόνων του, χρησιμοποιώντας τα δυστυχώς, σαν άλλοθι και για τα δικά του.
Μέσα από το έγκλημα, από το δόλο, από τα συνεχή ψέματα, από την προσπάθεια να αποδείξει πως ακόμα και πατώντας επί πτωμάτων θα φτάσει εκεί που θέλει. Δεν τον ενδιαφέρει το πώς, τον ενδιαφέρει να πετύχει το στόχο του, ένα στόχο που έχει θέσει σε εφαρμογή με κάθε μέσο, με οποιοδήποτε τίμημα.
Πόσα και πόσα ασήμαντα ανθρωπάκια, που δεν τους ρίχνει κάποιος δεύτερη ματιά μπορεί να κρύβουν τα πιο μύχια μυστικά, να έχουν διαπράξει τα πιο ειδεχθή εγκλήματα;
Και ο έρωτας, τι ρόλο παίζει ο έρωτας στη ζωή όλων των ηρώων, κάθε ανθρώπου από τη στιγμή που αντιλαμβάνεται αυτό το συναίσθημα;
Μα, είναι η κινητήριος δύναμη, η μαγική συνταγή που μπορείς να κατορθώσεις τα πάντα, να υψώσεις κάστρα και να γκρεμίσεις μίση και αδικίες.
Και υπάρχουν πολλά εμπόδια -συνήθως- σε ένα μεγάλο και δυνατό έρωτα, εμπόδια που αναγκάζουν τον άνθρωπο, είτε να υψώσει γύρω του ένα προστατευτικό τείχος ώστε να μην μπορέσει κανείς να τον πληγώσει ξανά, να του αρπάξει αυτό που αισθάνεται, είτε να τον κάνουν να αντιδράσει με έναν άλλο τρόπο.
Η Θάλεια προτίμησε να παραμείνει πιστή σε ό,τι αγάπησε, σε ό,τι πόθησε, σε ό,τι ορκίστηκε και δόθηκε για όσο θα αναπνέει.
Ο Άνδης παίρνοντας πάντα τη ζωή με περιπαικτική διάθεση, υπερπηδώντας κάθε εμπόδιο που εμφανιζόταν στο βιοπορισμό του, προτιμάει και σε αυτή την περίπτωση, όταν δεν μπορεί να έχει αυτό που θέλει, να το ψάξει σε άλλα κορμιά, να αναλώνεται σε ξένα μάτια, σε άλλες αγκαλιές.
Πόσοι άντρες είναι σαν τον Άνδη, και πόσες γυναίκες σαν τη Θάλεια, πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα αυτά; Δύσκολα θα συναντήσεις σήμερα γυναίκα που να μη μπορεί ακόμη και μετά τα είκοσί της να βγει από το σπίτι, να ξεφύγει από τον κέρβερο πατέρα.
Απεναντίας θα έλεγα, σήμερα έχουν τα πάντα αλλάξει, οι σχέσεις έχουν τραγικά αλλοιωθεί από το πώς ήταν πριν είκοσι – τριάντα χρόνια.
Αν είναι καλύτερα ή όχι, θα δείξει το μέλλον, για κάθε τι που γίνεται μόνο κοιτώντας πίσω μπορούμε να κρίνουμε αν άξιζε ή όχι.
Και όπως η ιστορία μας έχει διδάξει, έρχεται η στιγμή που τα πάντα αποκαλύπτονται, έστω κι αν αργήσει, κάποτε έρχεται για τον καθένα η δικαίωση που περιμένει…

Ιουλία Ιωάννου – 15/06/2015 - agrinio-life.gr

 

Δείτε όλες τις παρουσιάσεις-κριτικές βιβλίων

Copyright 2017   Δ.ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗΣ-Γ.ΖΗΣΟΥΔΗΣ Ο.Ε. All rights reserved
Όροι Χρήσης  |  Δήλωση Απορρήτου