Κατηγορίες

Ευρετήριο Εκδοτών - Κατασκευαστών

Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό Δελτίο
Παρακαλώ εισάγετε το e-mail σας:


Bestsellers
 




SSL
SSL


TOP 100 BEST GREEK SITES






Παρουσίαση – κριτική του βιβλίου «Εγώ και η αδερφή μου» -09/03/2015

Δείτε όλες τις παρουσιάσεις-κριτικές βιβλίων

Παρουσίαση – κριτική του βιβλίου «Εγώ και η αδερφή μου»

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

 

Ένα βιβλίο που μας κερδίζει με τη ζωντανή εκφραστική διπλή του αφήγηση, με την οικονομία λόγου, με τα λιτά του μέσα, με τις καίριες και εντυπωσιακά αποφασιστικές κινήσεις του. Είναι μια ιστορία γνωστή: δυο αδερφές, όπου η μεγάλη ζηλεύει τη μικρή. Αλλά η συγγραφέας πρωτοτυπεί: δένει διαδοχικά τη ζήλεια της μεγάλης με... τον θαυμασμό της μικρής! Η οποία όλες τις μικρές κακίες της αδερφής της τις εισπράττει σαν να είναι τρανές αποδείξεις αγάπης. Το βιβλίο δεν είναι απλή λίστα στιγμών, έχει εξέλιξη και κορύφωση-λύση σ’ αυτή την έντονη και τεταμένη σχέση διαρκείας, που οι περισσότεροι (μικροί και μεγάλοι) την ξέρουμε από πρώτο χέρι.

 

Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Η Λίνα Σωτηροπούλου γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Σπούδασε λογιστική στη Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας του πανεπιστημίου Πατρών, ενώ ασχολήθηκε επίσης με τη φωτογραφία και την ψηφιακή επεξεργασία εικόνων. Το Εγώ και η αδερφή μου είναι το πρώτο της βιβλίο.

 

Κριτικές για το βιβλίο

1. Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της Λίνας Σωτηροπούλου και μπαίνει δυναμικά στο χώρο της παιδικής λογοτεχνίας. Με χιούμορ και πρωτότυπη αρχιτεκτονική, καταπιάνεται με ένα συνηθισμένο θέμα με μια εντελώς ασυνήθιστη προσέγγιση. Σε πρωτοπρόσωπη φυσική αφήγηση, με λιτό λόγο αλλά περιεκτικό και με αναγνώσεις ανάμεσα στις γραμμές. Διασκεδάζει το ίδιο μικρούς και μεγάλους – σπάνιο επίτευγμα για παιδικό βιβλίο.

Την αφήγηση ξεκινάει η μεγάλη αδερφή: «Είμαι το πρώτο παιδί της οικογένειας και για πολύ καιρό το μοναδικό. Πραγματική βασίλισσα. Η βασίλισσα του μπαμπά μου, ο οποίος μου είχε δώσει και ένα μαγικό ραβδί, που μόλις το κουνούσα όλες μου οι ευχές γίνονταν πραγματικότητα.(...) Μια μέρα όμως όλα αυτά γκρεμίστηκαν. Ήταν τότε που μου ανακοίνωσαν ότι θα είχα αδερφή. (...) Κουνούσα συνέχεια το ραβδί μου και προσπαθούσα να ανακαλύψω μαγικά, έτσι ώστε η αδερφή μου να μην έρθει ποτέ σπίτι. Μάταια όμως».

Μετά τη σκυτάλη της αφήγησης την παίρνει η μικρή αδερφή, η οποία παρερμηνεύει ξεκαρδιστικά την «εχθρική» συμπεριφορά της μεγάλης αδερφής: «(...) Η οικογένειά μου με αγαπούσε πολύ και η αδερφή μου προσπαθούσε να μου δείξει την αγάπη της με κάθε τρόπο! Είχε και ένα ραβδί και όλη μέρα γύρναγε στο σπίτι και παραμιλούσε από τη χαρά της».

Οι δυο αφηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη με εύθυμο και καταλυτικό τρόπο οδηγώντας στο αίσιο τέλος της ιστορίας, που θα πρέπει να τη διαβάσετε για να το μάθετε βέβαια.

Οι ζωγραφιές της Σαμαρτζή απόλυτα μέσα στο πνεύμα του βιβλίου. Εξαιρετικές!

Βούλα Μάστορη - 13.02.2015 - diavasame.gr

 

2. Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της Λίνας Σωτηροπούλου· και είναι καλό. Μιλά για τον ερχομό ενός καινούργιου μέλους στην οικογένεια. Μέχρι τότε υπήρχε μόνο ένα παιδί, μια κοπελίτσα· κυρά κι αφέντρα των γονιών της. «Η βασίλισσα του μπαμπά μου, ο οποίος μου είχε δώσει ένα μαγικό ραβδί, που μόλις το κουνούσα όλες μου οι ευχές γίνονταν πραγματικότητα. Παιχνίδια, βόλτες, φορέματα... τα είχα όλα! Ήμασταν τέλεια εγώ, ο μπαμπάς μου και η μαμά μου!» εξομολογείται τον καημό της.

Μα όπως η ευτυχία δεν είναι παντοτινή κι όλα τα όμορφα κάποτε έχουν ένα τέλος, η απόγνωση χτύπησε την πόρτα της πρωτότοκης και βασιλοθρεμμένης. Είχε τη μορφή μιας κοπελίτσας, μιας αδελφούλας καλοπροαίρετης, που κοίταζε στα μάτια τη μεγαλύτερη· του κάκου η πρώτη κουνούσε ασταμάτητα το... μαγικό ραβδί, μήπως εξαφανίσει την παρείσακτη. Μάλιστα, ένα βράδυ πήγε στο προσκεφάλι του βρέφους και απήγγειλε με ύφος κακό: «Δεν φτάνει που γεννήθηκες χωρίς να το ζητήσω, μη σου περνάει απ' το νου πως θα σε αγαπήσω! Κουνάω το ραβδάκι μου επάνω, μπρος και πίσω, μετρώ μέχρι το τέσσερα και θα σ' εξαφανίσω!»

Όσο για τη δευτερότοκη, θα δήλωνε αργότερα με αθωότητα: «Στεκόταν πάνω από το κεφάλι μου και είμαι σίγουρη ότι προσπαθούσε να μαζέψει με το ραβδί της όλες τις νεράιδες για να με φυλάνε όταν κοιμάμαι. Ποια άλλη αδελφή θα έκανε τόσα για μένα;»

Τρικλοποδιές, σπρωξίματα, πόρτες ανοιχτές μπας και το σκάσει η μικρή, ζαβολιές, αγωνίες, άτρωτη η αδελφούλα, μονίμως συγχυσμένη η μαμά που τα έβλεπε όλα. «Έχουμε να σας πούμε κάτι ευχάριστο! Σε λίγους μήνες, η μαμά θα σας κάνει αδερφάκι!» δήλωσε μια μέρα πασίχαρος ο πατέρας. Και η... τέως: «Ζω έναν εφιάλτη!»

Διεισδυτικό μα και διασκεδαστικό! Εξάλλου, το θέμα απασχολεί και απασχολούσε πολλές οικογένειες.

Η Ίρις Σαμαρτζή το εικονογράφησε με κέφι· φαντάζομαι πως θα διασκέδασε και η ίδια. Τούτο τουλάχιστον δείχνουν οι εικόνες.

Ελένη Σαραντίτη - 05 Ιουλίου 2014 – diastixo.gr

 

3. Ένα πρώτο παιδί δεν παύει να είναι το ένα και μοναδικό παιδί της οικογένειας που όλα τα βλέμματα και η προσοχή στρέφονται επάνω σε αυτό. Είναι ένα σύμπαν που, χωρίς πολλή προσπάθεια, συγκεντρώνει ό,τι υπάρχει γύρω του. Ένα δεύτερο παιδί έρχεται και μοιράζει αυτή την προσοχή, αλλάζοντας και ταράζοντας, όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο την ισορροπία που υπήρχε. Κι αυτό, χωρίς να έχει πραγματική γνώση και επίγνωση αλλά έχοντας μια τελείως διαφορετική οπτική και αντιμετώπιση.

Κάπως έτσι συμβαίνει και στην ιστορία της Λίνας Σωτηροπούλου. Ξεκινώντας γνωρίζουμε την μία και μοναδική κόρη που με το μαγικό της ραβδί πετυχαίνει ό,τι θέλει και με τον τρόπο ακριβώς που το επιθυμεί. Ύστερα από λίγο καιρό, όμως, εμφανίζεται μια μικρή αδελφή που για τα μάτια της πρώτης είναι ένας κίνδυνος για την επιβίωσή της! Η μεγάλη αδελφή προσπαθεί με κάθε τρόπο να βγάλει από τη ζωή και το σπίτι και, τελικά, να εξαφανίσει την νεογέννητη αδελφή της που ήρθε απρόσκλητη. Βέβαια, όπως είναι φυσικό, κάθε της προσπάθεια, αντικρούεται και δεν έχει κάποιο αποτέλεσμα.

Οι αφηγήσεις της μεγάλης αδελφής συμπληρώνονται με παράλληλες αφηγήσεις της μικρής αδελφής. Κάθε γεγονός παρουσιάζεται και από τα δύο παιδιά και από τις δύο οπτικές γωνίες. Και αυτό είναι που κάνει εντυπωσιακό το βιβλίο αυτό. Δίνει ταυτόχρονα και με μεγάλη σαφήνεια τις δύο τόσο διαφορετικές πραγματικότητες. Γιατί αυτό που το πρώτο παιδί βιώνει και πράττει, το δεύτερο το βιώνει και αντιμετωπίζει με εντελώς διαφορετικό τρόπο και κυρίως χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι αποτελεί πηγή κινδύνου για το πρώτο.

Η αίσθησή μου, διαβάζοντας την ιστορία αυτή, είναι ότι η συγγραφέας, χωρίς να φορτίζει συναισθηματικά τον μικρό αναγνώστη (και ακροατή), αναδεικνύει με ανάγλυφο τρόπο τον διαφορετικό συναισθηματικό κόσμο των παιδιών, ιδιαίτερα του πρωτότοκου, ενώ παράλληλα υπάρχει και η παρουσία και οριοθέτηση της εκάστοτε κατάστασης από τους γονείς. Επίσης, όσων αφορά στους ενήλικους αναγνώστες – γονείς, δίνει λόγους ώστε, αν αντιμετωπίζουν αντίστοιχες καταστάσεις, να δουν αποστασιοποιημένα και πιο ψύχραιμα την κατάσταση, να δράσουν ανάλογα και να αφήσουν περισσότερα περιθώρια πρωτοβουλιών στα παιδιά. Γιατί, όπως σωστά δείχνει και η ιστορία αυτή, τα παιδιά βρίσκουν τους τρόπους και τις άμυνες, ενδεχομένως, και αντιμετωπίζουν τις “δυσκολίες” της ζωής τους με επιτυχία.

Μαριάννα Κουμαριανού - 17 Νοεμβρίου 2014 – kosvoice.gr

 

Δείτε όλες τις παρουσιάσεις-κριτικές βιβλίων

Copyright 2018   Δ.ΜΑΥΡΟΜΑΤΑΚΗΣ-Γ.ΖΗΣΟΥΔΗΣ Ο.Ε. All rights reserved
Όροι Χρήσης  |  Προστασία Προσωπικών Δεδομένων